دو نفر بدبو را کنار هم بنشانید، از بوی بد هم گله خواهند کرد. البته نه رو در رو که پشت سر هم بدگویی خواهند کرد.
– فلانی هست! میشناسیش که؟ آره همون! اینقد بود میده که نگو.
آدمها درخت چناری که توی چشمشان فرو رفته است را نمیبینند ولی پر کاهی که روی موهای شماست را میبینند.
خواستهی ما هر چه که باشد، برای ما مشروع و موجه است. همان خواسته را در دیگران عیب میدانیم.
از بچهی ما هر حرکتی سر بزند طبیعی است ولی همان حرکت در کودک دیگری نشانهی بیادبی و بیتربیتی اوست.
قضاوت کردن در مورد دیگران و نقل آن در دورهمنشینیهای دوستانه یا فامیلی عادتی است که در ما نهادینه شده است.
آنقدر که گاهی متذکر شدن این نکته که چرا باید در مورد دیگران فکر کنیم! و بعد قضاوتهای خود را در جایی بازگو کنیم، عجیب به نظر میرسد.
مرتبط با قضاوت کردن در مورد دیگران: