امروز: شنبه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۵

چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۸

۲۵ آذر ۱۳۹۹
0 دیدگاه

جلسه شورای استانی ادبیات داستانی امروز به همراه آقای ارغیانی رئیس اداره ارشاد شهرستان به مرکز استان رفتیم تا در شورای ادبیات داستانی شرکت کنیم. از معاونت استان این بله را گرفتیم که کتابخانه تخصصی داستان راه اندازی کنیم. یک مقدار هم کتاب جدید خواهیم خرید. این کتاب‌ها به تعداد اعضا خریداری خواهند شد و هر هفته یکی از آن‌ها در اختیار آن‌ها قرار خواهند گرفت تا آن را خوانده و در هفته بعد بررسی‌اش کنیم. همچنین توانستیم فضای مثبتی از کارهایی که در اسفراین انجام داده‌ایم ترسیم کنیم. در مجموع به این نتیجه رسیدم که در هر جایی که جریانی از کار می‌افتد احتمالاً عده‌ای خودخواه و کوتوله مانع راه دیگران شده‌اند. تا جایی که فرصت دارم برای راه‌اندازی جریان داستان استان تلاش می‌کنم. سایت انجمن داستان ایده هم در مراحل آخر آماده‌سازی خود است.

ادامه مطلب

یک‌شنبه ۱ دی ماه ۹۸

۲۵ آذر ۱۳۹۹
0 دیدگاه

روز اول زمستان امروز اولین روز زمستان ۹۸ است. این زمستان بهترین زمستانی خواهد بود که تاکنون تجربه کرده‌ام. برنامه‌های ۹۰ روزه خود را فردا به طور کامل خواهم نوشت. جلسه انجمن ادبیات داستانی ایده امروز یکی دیگر از جلسات انجمن ادبیات داستانی ایده را برگزار کردیم. به داستان «در آمریکا نویسنده را چگونه پرورش می‎دهند؟» پرداختیم. این داستان اثری از خانم مژگان قاضی‌راد است. نسخه PDF آن را در این‌جا قرار داده‌ام. البته داستان نامیدن این نوشته کار من است و معتقدم نمونه یک داستان خوب است. چیزی که اکثراً یادمان می‌رود. دوستان اعضای انجمن از این داستان خیلی استقبال کردند. برای جلسه بعد داستان «من از چهارده‌سالگی می‌ترسم» را بررسی خواهیم کرد. این داستان اثر حسن محمودی است.

ادامه مطلب

برنامه هفته چهارم آذر ۹۸ –  ۳۰ آذر تا ۶ دی

۲۵ آذر ۱۳۹۹
0 دیدگاه

چی می‌خونم؟ کتاب‌های زیر برای مطالعه در این هفته روی میز من است: کارنامه سپنج – محمود دولت‌آبادی بازاریابی عصبی – ژان بقوسیان مدرس مرجع – ژان بقوسیان قلاب – نیر ایال – ترجمه سعید قدوسی‌نژاد چی می‌نویسم؟ ویرایش اول کتاب راهنمای جامع انگلیسی آماده سازی کتاب مکالمه فرانسه برای عرضه در این هفته ویرایش دوم و اساسی کتاب گرامر انگلیسی به زبان ساده

ادامه مطلب

خودسرزنش‌گری، کمال‌طلبی منفی، ترس از آینده

۲۵ آذر ۱۳۹۹
0 دیدگاه

خودسرزنش‌گری ریشۀ رنج پنهانی است که خیلی از ما در زندگی داریم. در خیلی از موارد ممکن است ما نتوانیم ریشۀ آن را تشخصی دهیم. از دیدگاه‌های مختلف می‌توان یه چنین موضوعی پرداخت و ریشه‌های متعددی برای رنج‌های پنهان هر فرد یافت. رنج پنهان رنجی است که نمی‌دانیم هست و نمی‌دانیم چرا هست، ولی احساس می‌کنیم هر کاری می‌کنیم باز هم شاد و خرسند نیستیم! به این نوع رنج که شادی و احساس از خود خرسند بودن ما را از ما می‌رباید، رنج پنهان می‌گوییم. در این نوشته به سه ریشۀ مهم برای این رنج پنهان می‌پردازیم: خودسرزنش‌گری، کمال‌طلبی منفی، ترس از آینده. در نهایت خودسرزنش‌گری عاملی است که مقدمۀ آن دوی دیگری است: کمال‌طلبی منفی و ترس از آینده مقالۀ مفصلی در این خصوص را در این‌جا بخوانید کمال‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ و چگونه آن را مداوا کنیم؟ خودسرزنش‌گری، کمال‌طلبی منفی، ترس از آینده گذشته‌ات را بپذیر ممکن است بعضی‌ها به این دلیل از رنج خلاصی نیابند که خود را سرزنش کنند. این افراد فکر می‌کنند مقصر هستند و شایستگی این سرزنش شدن را دارند. مکانیسم خودسرزنشگری عامل اصلی مشکلات بعدی این افراد نیز هست. به این دلیل که بعد از مدتی فرد احساس می‌کند لیاقت بیشتر از آنچه دارد را ندارد. لذا به عنوان فردی که احساس بی‌لیاقتی و ناشایستگی می‌کند به سمت انتخاب‌هایی در زندگی می‌رود که از نظر او با بی‌لیاقتی و ناشایستگی او هماهنگ است. خودکوچک‌بینی: «من رو چه به این غلط‌ها…» این وضعیت در یک جامعۀ سرزنشگر رخ می‌دهد: «تو فکر کردی کی هستی …». با توجه به اینکه جامعۀ ما، متاسفانه، یک جامعۀ سرزنشگر است، ما خیلی زود دچار خودکوچک‌بینی می‌شویم. از مادر که اولین فردی است که با او در تماس هستیم، و زندگی را در دامان او و در وجود او تجربه آغاز می‌کنیم تا معلم و دوست و مدیر مدرسه، همه ما را سرزنش می‌کنند. خیلی مهم است که به این مهم آگاه باشیم. وقتی آگاه شدیم که این شیوۀ برخورد آن‌ها درست نیست، در ذهن مقاومتی برای پذیرش گزاره‌هایی که آن‌ها به سمت ما گسیل می‌کنند شکل می‌گیرد. علاوه بر خودکوچک‌بینی، ممکن است رفتار دیگری هم در ما شکل بگیرد که آن هم به نوبۀ خود مخرب است: کمال‌گرایی منفی (برای اطلاعات بیشتر در مورد کمال‌گرایی منفی این مقاله را بخوانید: کمال‌طلب‌ها بدون اینکه بدانند افسرده می‌شوند). پیام کمال‌طلبی منفی که در ذهن فرد تداعی می‌شود این است: «آنقدر کاری بی‌عیب و نقص و کامل انجام می‌دهم که هیچ‌کس نتواند از آن ایراد بگیرد.» در این وضعیتِ فکری (Mindset) فرد در پی برتری‌طلبی است. او می‌خواهد از هر کس دیگری جلوتر و برتر باشد. همچنین تمام هم و غم خود را بر روی این موضوع متمرکز می‌کند که دهانِ سرزنش‌گران ببندد. و وای به آن روزی که فرد به «تأییدطلبی» هم مبتلا و بلکه معتاد شود! به نظر شما گرفتن تأیید از محیط در جامعه‌ای که اساس آن بر سرزنش استوار است آسان است؟ خوب از این جا یک چرخۀ آسیب‌زا شروع می‌شود: شما چیزی را طلب می‌کنید که دریافت نمی‌کنید. ولی چون احساس رضایت درونی خود را به …

ادامه مطلب
سبد خرید
  • سبد خریدتان خالی است.
ورود به سایت
تلگرام