امروز: چهارشنبه، ۲۷ خرداد ۱۴۰۵

سه‌شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۸

۲۶ فروردین ۱۴۰۰
0 دیدگاه

قهوه کلد برو با علی و مرتضی، مغازه مجتبی رفتیم. با دستگاه زیر که cold-brew نامیده می‌شود قهوه زدیم. این قهوه با آب سرد تهیه می‌شود. روند تهیه آن نسبتاً زمان‌بر است. باریستا باید از قبل، مثلاً روز قبل، قهوه و آب سرد را داخل این دستگاه بریزد تا به مرور و طی مدت زمانی حدود ۱۰ ساعت قهوه آماده شود. در نتیجه زمان سفارش قهوه غلیظ و خوشمزه ولی سردی سرو می‌شود که همان میزان کافئین اسپرسو را در خود دارد ولی برای کسانی که به قهوه حساس هستند، استرس‌زا نیست. درباره مسائلی که اوشن دیجیتال در مورد دامنه آی آر گفته است. آنچه این روزها نقل می‌شود این عبارت است: «شرکت دیجیتال اوشن خواستار مسدود شدن / حذف کردن دامنه آی آر از اینترنت است». این جمله هم اینکه اصل صحبت اوشن دیجیتال نیست و هم اینکه شدنی نیست. بماند که باید این جمله را از نگاه روانشناختی هم بنگریم. کسی که جمله را چنین ترجمه می‌کند، در واقع خواست خود را به ما معرفی می‌کند. آنچه این شرکت آمریکایی اعلام کرده مسدود کردن دامنه آی آر بر روی سرورهای خود است نه اینترنت. شما خدمات هاست را از شرکت الف دریافت می‌کنید، این شرکت به شما پیام می‌دهد که بنا به دلایلی نمی‌تواند به شما خدمات ارائه دهد. شما هم داده‌های خود را از آن شرکت به شرکت ب منتقل می‌کنید. جریان الان دقیقاً همین است و لاغیر. بارها شده است که به این موضوع فکر کرده‌ام که در کنار اینکه نظریه‌ای به نام «توهم توطئه» وجود دارد، باید یک نظریه دیگر به نام نظریه «توهم فاجعه» هم تدوین شود. شاید خودم همین کار را کردم! عده‌ای دوست دارند فاجعه رخ دهد. در پس هر حادثه کوچکی در انتظار فاجعه هستند. اگر هم چیز خاصی در کار نباشد، خودشان واقعیت را به فاجعه ترجمه می‌کنند.

ادامه مطلب

دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۸

۲۶ فروردین ۱۴۰۰
0 دیدگاه

امروز جلسه اول از سری جدید انجمن ادبیات داستانی ایده بود. امروز به بررسی داستان «ته شب» اثر محمود دولت آبادی پرداختیم. اعضاء صحبت‌های زیادی داشتند. در کل گفتگوی گرمی شکل گرفت. در خصوص این داستان یادداشت مفصلی خواهم نوشت. از روز اولی که مسئولیت دبیری این انجمن را بر عهده گرفتم برنامه من مبنی بر کشاندن تیپ جدیدی از افراد به انجمن بود. و هم اینکه دوست داشتم کار انجمن را از دور هم نشینی گروهی خاص و فی‌البداهه صحبت کردن به کار منظم و اصولی تبدیل کنم. بنابراین برنامه‌های خودم را یکی یکی پیاده کردم. در ادامه باز هم برنامه‌هایی هست که قصد پیاده کردن آن‌ها را دارم. می‌خوام چرخ این انجمن آنقدر سریع و قوی بچرخد که اگر کسی خواست چوب لای چرخ آن کند هم چوب و هم دست خودش بشکند. یکی از برنامه‌هایی که از روز اول به دوستان پیشنهاد دادم این بود که داستانی به انتخاب من یا اعضاء معرفی شود، و اعضاء جلسه بعد یکی از کارهایی که می‌کنند حول همان داستان صحبت کنند. یکی دیگر از برنامه‌های من این بود که نویسنده‌های ناشناخته که خیلی وقت‌ها از نویسنده‌های معروف موفق‌تر هستند را معرفی کنیم تا کلیشه‌های فکری در این زمینه از بین برود. یکی دیگر از کارهای من این بود که برای انجمن یک سایت راه‌اندازی کنیم و از اعضاء بخواهیم که یادداشت‌هایی تهیه کنند تا با نام خودشان در آن سایت قرار داده شود. یکی دیگر از برنامه‌های من این بود که اعضاء را دعوت به وبلاگ‌نویسی کنم. چدتا از اعضاء خیلی زود به وبلاگ‌نویسی و اهمیت هر روز نوشتن و هر روز منتشر کردن نوشته‌ها پی بردند. بقیه دوستان هم بعد از اینکه به نوشتن روزانه عادت کرده‌اند می‌گویند که تازه معنی نوشتن و تأثیر آن بر روی تمام قسمت‌های زندگی را فهمیده‌اند. برنامه بعدی این است که اعضاء را با کتابخانه‌های سطح شهر بیشتر و بیشتر ارتباط بدهیم. یکی دیگر از برنامه‌های من این خواهد بود که از اعضاء بخواهم یادداشت‌هایی بدهند تا در نشریه شهر چاپ شود. و باز هم برنامه‌هایی که هر یک باید به ترتیب و بعد از اجرا شدن کامل یک برنامه دیگر به اجرا درآید. نوشتن فقط داستان نویسی نیست. هر نوشتنی حتی اگر یک یادداشت روزانه باشد سهم خیلی زیادی در رشد افراد جامعه دارد.

ادامه مطلب

هفته سوم آذر – ۲۳ تا ۲۹ آذر

۲۶ فروردین ۱۴۰۰
0 دیدگاه

چی می‌خونم؟ کتاب‌های زیر برای مطالعه در این هفته روی میز من است: کارنامه سپنج – محمود دولت‌آبادی بازاریابی عصبی – ژان بقوسیان مدرس مرجع – ژان بقوسیان قلاب – نیر ایال – ترجمه سعید قدوسی‌نژاد چی می‌نویسم؟ ویرایش اول کتاب راهنمای جامع انگلیسی آماده سازی کتاب مکالمه فرانسه برای عرضه در این هفته ویرایش دوم و اساسی کتاب گرامر انگلیسی به زبان ساده

ادامه مطلب

کارهای ناتمام را رها کنید و به کارهای مفیدتر بپردازید

۲ فروردین ۱۴۰۰
0 دیدگاه

کارهایی که ناتمام مانده‌اند و مدتی است انجام دادن آن‌ها به عقب افتاده است بی‌دلیل ناتمام نمانده‌اند. به جای آنکه وسواس انجام دادن تمام کارهای عقب‌مانده را داشته باشید بنشینید و با خودتان دو دو تا چهار کنید که اصلاً چرا باید این همه کار عقب‌افتاده و ناتمام داشته باشید؟ بگذارید اینجوری بگویم: چرا کاری ناتمام می‌ماند و ما نمی‌توانیم آن را به راحتی تمام کنیم؟ من این دلایل را برمی‌شمرم، اگر شما دلایل دیگری دارید در کامنت‌ها ذکر کنید: چند کار / فعالیت / پروژه را به طور موازی پیش می‌برید. کارهایی را انجام می‌دهید که خیلی مورد علاقۀ شما نیست لذا آن‌ها را نیمه تمام رها می‌کنید و به سراغ فعالیت‌های دیگری می‌روید. اولویت‌بندی شما غلط است و بین کارهای ضروری و غیرضروری تشخیص درستی ندارید. نگاه بلندمدت و کوتاه‌مدت ندارید و معمولاً اولویت‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت را با هم اشتباه می‌گیرید. در هر صورت هر کدام از این حالت‌ها صادق باشد، معنی آن این است که به جای اینکه به خودتان فشار بیاورید و وسواس تمام کردن کارهای ناتمام را داشته باشید، ابتدا بنشینید و با خودتان این موضوع را روشن کنید که آیا اصلاً لازم است کار الف یا فعالیت ب به اتمام برسد یا بهتر است آن را رها کرده وبه اولویت‌های مهم‌تر زندگی خود بپردازید؟ ما قسم نخورده‌ایم که هر کتابی را تا آخر بخوانیم. دلیلی ندارد که هر فیلم و سریالی را که شروع به دیدن کرده‌ایم حتماً تا آخر هم پای آن بنشینیم. چرا باید پای هر گروه و فعالیت و دوستی بمانیم حتی اگر شده قیمت ضرر شخصی؟ کار ناتمام همیشه هم چیز بدی نیست. فقط گاهی وقت‌ها بدی کارهای ناتمام در این است که ناتمام هستند و باید آن‌ها را به پایان رساند. تجربۀ من می‌گوید در اکثر اوقات بدی کارهای ناتمام در این است که بخواهیم پای تمام شدنشان بمانیم و وقت و انرژی زیادی صرف آن‌ها کنیم، حال آنکه ممکن است اصلاً هیچ سودی برای ما نداشته باشند. هر کار ناتمامی را تمام نکنیم. اگر کتابی، فیلمی، سریالی، فعالیتی، پروژه‌ای و یا هر چیز دیگری مدتی است ناتمام است و انرژی ما را به خود اختصاص داده، از طرفی خود همان کار ناتمام به ما استرس وارد می‌کند و خودش تبدیل شده است به دلیل خیلی از اهمالکاری‌های بعدی ما، به جای اینکه به خودمان فشار بیاوریم تا آن را تمام کنیم، بهتر است آن را رها کرده و به کارهای مهم‌تر دیگرمان بپردازیم! اگر دلیل محکمی برای به پایان رساندن یک کار ناتمام نداریم! چرا باید وقت و انرژی خود را صرف آن کنیم. بهتر است رهایش کنیم و به اصلی‌ترین کارهای خود بپردازیم. فعالیت‌ها و پروژه‌هایی که مستقیما به اهداف بلند مدت زندگی ما مربوط هستند همیشه پشت حجم زیادی فعالیت‌های جنبی که به طور وسواس‌گونه‌ای می‌خواهیم تمامشان کنیم پنهان می‌مانند. بیایید روی کارهای ناتمام خود تجدید نظر کنیم. خیلی‌هاشان که بی‌فایده هستند را رها کنیم و برای همیشه بذارمیشان کنار تا وقت بیشتری برای کارهای اصلی خود داشته باشیم. همانطور که قبلاً هم در نوشته‌های این سایت گفته‌ام مدیریت زمان یک مقدار یعنی مدیریت عادت‌ها …

ادامه مطلب

To do list را کنار بگذارید

۱ فروردین ۱۴۰۰
2 دیدگاه

شما تجربه کرده‌اید، من هم تجربه کرده‌ام: To do list یا همان لیست کردن کارهایی که باید انجام دهیم و نوشتن آن‌ها روی کاغذ هیچ وقت به نتیجۀ مطلوب نمی‌رسد. حتی ممکن است هیچ‌کدام از کارهایی که در آن لیست نوشته‌اید انجام نشوند. اما چرا To do list جواب نمی‌دهد؟ رویکرد خط‌کشی کردن کاغذ و برنامه‌ریزی کردن برای ثانیه به ثانیۀ روز، نوشتن ۱۰ تا یا شاید ۲۰ تا کاری که باید فردا انجام دهید، و نوشتن لیست چندین کاری که اولویت کاری شما در هفته‌ها و ماه‌های آینده است، یک رویکرد شکست خورده است. برای من مهم نیست چرا، مهم این است که جواب نمی‌دهد. خصوصاً برای افرادی که حجم کارهای عقب‌ماندۀ زیادی دارند، یا افرادی که پروژه‌های بزرگی برای به سرانجام رساندن دارند و برای این منظور کلی کار ریز و درشت دیگر هم هست که باید انجام دهند، این روش جواب نمی‌دهد. چه باید کرد؟ من این رویکرد را به شما معرفی می‌کنم: برای روزها و هفته‌های آینده برنامه‌ریزی ساعت به ساعت نداشته باشید. کارهایی که باید انجام دهید را روی یک کاغذ بیاورید. آن هم فقط یک بار. ممکن است این لیست شامل حتی ۱۰۰ فعالیتی باشد که باید در سال پیش رو به سرانجام برسانید. روی لیست کار کنید و فعالیت‌ها را به دقت اولویت‌بندی کنید. فعالیت / پروژه / کاری که در صدر لیست است یا باید مهم‌ترین فعالیت شما در راستای هدف‌های شما باشد یا باید پایه‌ای‌ترین فعالیتی باشد که پیش‌نیاز کارهای دیگر است. فعالیت شمارۀ ۱ را در نظر گرفته و برای انجام آن یک مدت زمان تعیین کنید (مثلاً یک هفته یا یک ماه) و هر روز مدت زمان مناسبی را برای انجام آن صرف کنید. بعد از پایان فعالیت شمارۀ ۱سراغ فعالیت شمارۀ ۲ در لیست بروید. برای مدت زمانی یک فرد یک کاره باشید که طول روز را به انجام کاری خاص می‌پردازد. اگر کارهای عقب افتادۀ زیادی دارید چاره‌ای جز این متد ندارید: کاری را شروع کنید با تمام تمرکز به انجام آن مشغول شوید و تا آن را تمام نکرده‌اید از حرکت باز نایستید. سپس سراغ کار بعدی بروید. اگر اولویت‌بندی خود را به درستی انجام داده باشید در این صورت این روش به خوبی جواب می‌دهد. چه زمانی این روش جواب نخواهد داد: افرادی که اهمالکاری آن‌ها حالت مرضی به خود گرفته است. این افراد حتی با این روش هم دست به اهمالکاری می‌زنند. این افراد بهتر است به روانکاو مراجعه کنند. افرادی که توان تصمیم‌گیری منطقی را ندارند و مرتب کارها را پس و پیش می‌کنند. وقتی به این چنین فردی می‌گویی چرا از فعالیت الف شروع نمی‌کنی؟ خواهد گفت: «آخه اول باید فعالیت ب انجام شود» و وقتی می‌گویید: «خوب با این حساب پس با فعالیت ب کارت را شروع کن»، دوباره به شما پاسخ خواهد داد: «آخه فعالیت الف پیش‌نیاز فعالیت ب است!» بعد از مدت کوتاهی خواهید فهمید که این فرد در یک حلقۀ بسته گیر افتاده است. این افراد نیاز به کمک دارند که نفوذ معنوی روی آن‌ها داشته باشد و به صورت دستوری کارهای آن‌ها را به آن‌ها دیکته کند. …

ادامه مطلب
سبد خرید
  • سبد خریدتان خالی است.
ورود به سایت
تلگرام