امروز: شنبه، ۳۰ خرداد ۱۴۰۵

درباره‌ی هکسره

۲۴ آذر ۱۳۹۸
0 دیدگاه

هکسره در واقع یک اسم جدید برای یک روش نوشتاری اشتباه است. چنین چیزی در دستور زبان فارسی نداریم. وقتی می‌خواهیم بگوییم دستکم، قرار دادن هکسره در ترکیب و نوشتن آن به شکل دسته‌کم اشتباه است. در این مورد خاص دسته معنای دیگری دارد. مانند دسته‌ی بیل، دسته‌ی کتری. گاهی هم دسته دلالت بر معنای دیگری دارد مانند دسته چک. یک دسته پرنده و الخ. دستکم از دست + کم تشکیل شده است به معنای لااقل، حداقل. کلمه دست در این نوشته مانند وقتی است که می‌گوییم دست پایین بگیر. در این جا هم نمی‌شود گفت دسته پایین بگیر! هکسره بعد از گسترش استفاده از اینترنت و به طور همزمان گسترش استفاده از گوشی‌های هوشمند رواج یافت. آنجا که خیلی‌ها ترجیح دادند به جای نوشتار معیار، از شیوه‌ی شکسته‌نویسی تبعیت کنند. شکسته‌نویسی مانند اینکه به جای نوشتن جمله‌ی من از تهران به شهرستان رفتم بنویسید من از تهرون رفتم شهرستون یا چیزی مانند این. علاوه بر هکسره، اشتباهات فاحش دیگری هم در نگارش این روزهای همه‌ی ما متداول شده است که خیلی ساده به خاطر مطالعه متونی در وب فارسی است که پر از اشتباه هستند. ما بدون اینکه بدانیم از چیزهای غلط الگوبرداری می‌کنیم. در نوشته‌های بعدی راجع بعضی دیگر از این اشتباهات خواهم نوشت.

ادامه مطلب

تا می‌توانی زوائد را بزن

۲۴ آذر ۱۳۹۸
0 دیدگاه

تا می‌توانی زوائد را بزن. وقتی زوائد را زدی، باز هم زوائد دیگری را بزن. اینقدر این کار را ادامه بده تا برسی به ضروری‌ترین چیزهایی که لازم داری. برسی به جایی که حتی یک ذره از ذرات تشکیل دهنده‌ی چیزی که به دست آورده‌ای را نتوانی حذف کنی. اگر نوشته‌ای مقابل توست، آنقدر کلمات اضافه را حذف کن تا برسی به جایی که حتی حذف یک کلمه تمام معنا را از هم بپاشد. اگر با مدیریت زمان طرفی، آنقدر کارهای زائد را از برنامه‌ی روزانه‌ات حذف کن تا برسی به نقطه‌ای که فقط کارهایی را در طول روز انجام بدهی که مستقیماً به اهداف بزرگ زندگی‌ات ربط دارند، یا به سلامتی و آرامشت ربط دارند. اگر هم با یک تاک طرفی آنقدر شاخه‌های اضافه را بزن تا به سبک‌ترین حالت ممکن برسی. در این صورت امسال بهترین انگورهای ممکن را برداشت خواهی کرد. تا می‌توانی زوائد را بزن Photo by Nacho Domínguez Argenta on Unsplash

ادامه مطلب

تو کافی نیستی!

۲۴ آذر ۱۳۹۸
0 دیدگاه

این جمله را دست کم نگیرید. جملۀ تو کافی نیستی این پیام را در دل خود مستتر دارد که برای کافی بودن نیازی به مکملی در دنیای بیرون داری. هم جمله‌ی تو کافی نیستی و هم جمله‌ی «نیاز به مکملی در دنیای بیرون داری» هر دو در ضمیر ناخودآگاه ما نهادینه شده‌اند. ولی یک تفاوت ظریف بین این دو هست و آن اینکه اولی خیلی روتر و دومی خیلی نهان‌تر نهادینه شده است. به این معنا که ما می‌دانیم که حس ناکافی بودن داریم، اما خیلی از اوقات دلیل خیلی از رفتارهای خود را نمی‌دانیم. رفتارها و انتخاب‌هایی که واکنشی به این حس ناکافی بودن است. این نکته‌ی ظریف را اولین بار در وبلاگ علی سخاوتی خواندم. این مطلب به قدری برایم جالب بود که از همان زمانی که خواندمش تا الان که دارم این یادداشت را می‌نویسم به آن فکر می‌کنم. قبل از اینکه به این نکته ظریف فکر کنم، عمدتاً از زاویه‌ی «عقده‌ی حقارت» خیلی چیزها را تبیین می‌کردم. علی سخاوتی در آن نوشته حس ناکافی بودن را منشاء خیلی اعتیادها و به طور اخص اعتیاد به self help بیان می‌کند. شبیه همین مطلب را در مطلبی به عنوان «هنر کم کتاب‌خواندن» بیان کرده‌ام. آنجا گفته‌ام که صرف خواندن صدها کتاب می‌تواند هیچ نتیجه‌ای نداشته باشد. راز اینکه خیلی‌ها خیلی کتاب می‌خوانند اما نمی‌توانند چیزی را در زندگی خود عوض کنند هم در همین است. اینکه ما می‌خوانیم اما تغییر نمی‌کنیم، به بیانی ممکن است به این خاطر باشد که ما به self help معتاد شده باشیم! یا ممکن است به معلم خصوصی گرفتن معتاد شده باشیم، یا ممکن است به ثبت نام در کلاس‌های مختلف معتاد شده باشیم و الخ. همه‌ی اینها هم –ممکن است- به این خاطر باشد که ما حس ناکافی بودن می‌کنیم. معلم خصوصی ریاضی می‌گیریم چون – گاهی و نه همیشه – فکر می‌کنیم که خودمان برای یادگیری ریاضی کافی نیستیم. یا باید سه سال و چهارسال و حتی بیشتر کلاس‌های مختلف زبان ثبت‌نام کنیم چون – گاهی و نه همیشه!- فکر می‌کنیم خودمان برای یادگیری یک زبان خارجه کافی نیستیم. یا اینکه باید چندین و چند کتاب self help خریداری کنیم چون حس می‌کنیم خودمان برای مدیریت زمان یا غلبه بر استرس کافی نیستیم. همانگونه که هر معلم پخته و باتجربه‌ای خواهد گفت، و همانگونه که خیلی از ما با تجربه به آن دست می‌یازیم، اینکه یک کتاب مناسب را با دقت انتخاب کنیم، آن را خیلی خوب بخوانیم و تمام تمرین‌های آن را انجام دهیم خیلی خیلی بهتر نتیجه می‌گیریم تا زمانی که کیسه کیسه کتاب سفارش بدهیم و فقط به روخوانی آنها بپردازیم. تجربه‌ی خود من در این زمینه کتاب غورباقه‌ات را قورت بده از برایان تریسی است. یادم می‌آید زمانی این کتاب خیلی روی بورس بود. که البته دلایل زیادی داشت. از جمله اینکه آن زمان شهرت برایان تریسی در ایران خیلی بالا رفته بود و حتی یک بار مجله‌ی موفقیت ایشان را به ایران دعوت کرد. ایشان هم آمدند و در سالن اریکه‌ی ایرانیان سخنرانی کردند. یکی دیگر از دلایل شهرت این کتاب این بود که لیدرهای شرکت‌های …

ادامه مطلب

دانشجویان آمریکایی با گذراندن درس ریاضی مشکل دارند

۲۰ آذر ۱۳۹۸
0 دیدگاه

https://www.pbs.org/newshour/show/many-college-students-struggle-to-pass-remedial-math-do-they-need-to?fbclid=IwAR116FXyJJ-dFKO5Iw73JZ3mg48jG51m9Kzb0pozptNs0K9FgXkI-5YanAs

ادامه مطلب

بی‌خوابی شبانه ناشی از اینترنت

۷ آذر ۱۳۹۸
2 دیدگاه

مقدمه بی‌خوابی شبانه ناشی از اینترنت امروزه خیلی متداول شده است. سابق بر این انواع دیگری از بی‌خوابی در جامعه رواج داشت. مانند بی‌خوابی‌هایی که ناشی از مشکلات روانی هستند. یا شرایط کاری فرد وی را بعد از مدتی دچار بی‌خوابی شبانه می‌کند. امروزه نوع جدیدی از بی‌خوابی که ناشی از استفاده بدون برنامه‌ریزی از اینترنت است هم به انواع قبلی افزوده شده است. بی‌خوابی یا همان اختلال خواب را می‌توان از یک جهت به دو نوع متفاوت تقسیم کرد: یک نوع بی‌خوابی اینگونه است که فرد اساساً خیلی دیر به خواب می‌رود و یا کل ساعات شبانه را بیدار است. نوع دوم حالتی است که فرد می‌خوابد اما بعد از مدتی از خواب می‌پرد. بعد از اینکه به خواب می‌رود، دوباره از خوب می‌پرد. این روند اختلال خواب ممکن است تا صبح طول بکشد. چند نکته مهم در خصوص این مقاله در این نوشته ما به بی‌خوابی شبانه ناشی از اینترنت می‌پردازیم که از نوع اول بی‌خوابی است و همچنین منشاء روانی یا کاری یا چیز دیگری ندارد. شاید بگویید بی‌خوابی ناشی از کار با سیستم یا اینترنت هم بی‌خوابی ناشی از کار است. یا باز عده‌ای سریع شمشیر بکشند که چرا فکر می‌کنید که هر کس توی اینستاگرام فعالیت می‌کند بیکار است… در این مقاله، اختلال در خواب ناشی از کارهایی مانند رانندگی، نگهبانی، شیفت شبانه کار در بیمارستان و کارخانه و … را از نوع کار با سیستم و اینترنت مجزا می‌کنیم. به این دلیل که شما نمی‌توانید شیفت نگهبانی یا پرستاری خود را به اختیار خودتان عوض کنید. اما می‌توانید ساعات کار با اینترنت و سیستم را مدیریت کنید. چه کار با سیستم و آنلاین بودن برای تفریح و سرگرمی باشد، چه برای کسب درآمد و پیش بردن یک پروژه جدی، در هر صورت بیداری شبانه ناشی از کار با این وسایل هم از جهاتی با دیگر انواع اختلال خواب متفاوت است، هم اینکه مضرات خاص خودش را دارد. دیگر اینکه برعکس دیگر انواع بی‌خوابی قابل مدیریت است. مثلاً فردی که در اثر بیماری افسردگی یا چیزی شبیه به آن، دچار بی‌خوابی شبانه است، نیاز به کمک متخصص دارد. یا فردی که در اثر کار در جایی مانند بیمارستان یا کارخانه و … دچار بی‌خوابی‌های شبانه شده است، نیز باید به نوع دیگری و با توجه به شرایط شغلی و … این مسأله را حل کند. اما فردی که در اثر کار با سیستم و یا فعالیت در اینترنت دچار بی‌خوابی شبانه شده است، به طور فردی و با رعایت چند کار ساده می‌تواند زندگی عادی خود را به دست بیاورد. توصیه برای افرادی که بی‌خوابی غیر اینترنتی دارند! اگر شما در اثر عواملی مانند افسردگی یا به دلیل شغل خود دچار بی‌خوابی شده‌اید، و در یک کلام بی‌خوابی شما ناشی از کار با سیستم و اینترنت نیست، در این صورت دو توصیه خیلی ساده به شما دارم: دور قرص‌های خواب آور را خط بکشید. ضررهای این قرص‌ها بسیار و فایده آن‌ها تقریباً هیچ است. دنبال راه حل در جایی جز مطب یک فرد متخصص نباشید. آن هم متخصصی که به فکر تجویز مشتی قرص و …

ادامه مطلب

کارکرد مغز مانند کارکرد عضلات است

۶ آذر ۱۳۹۸
2 دیدگاه

کارکرد مغز مانند کارکرد عضلات است. یعنی زمانی که یک رشته ورزشی را شروع می‌کنید، در ایتدای کار عضلات شما درد می‌کند، نفس همراهی نمی‌کند و بعد از مدت کوتاهی هم احساس ضعف به شما دست می‌دهد. راه غلبه بر این مسأله این است در کار خود مداومت داشته باشید تا عضلات شما به اسید لاکتیک مقاوم شود. هر بار که مقداری درد بیشتری را تحمل می‌کنید، عضلات نسبت به میزان مشخصی از اسید لاکتیک مقاوم می‌شود. و برای بارهای بعدی تمرین، آن میزان اسید لاکتیک باعث درد عضلات شما نخواهد شد. یک روز فردی به باشگاهی مراجعه کرده و تقاضای ثبت نام می‌کند. مربی باشگاه که می‌خواسته وی را راهنمایی کند می‌گوید: – هفته اول باشگاه، عضلاتت درد زیادی رو تجربه می‌کنن. او هم در جواب می‌گوید: – پس من می‌رم و از هفته دوم میام باشگاه! هر چه آستانه تحمل عضلات خود را بالاتر ببرید، در تمرین‌های سخت‌تری، درد سراغ عضلات خواهد آمد.   کارکرد مغز مانند کارکرد عضلات است برای مغز هم همین نکته صدق می‌کند. در ابتدای شروع مطالعه (و یادگیری) ذهن خیلی زود تمرکز خود را از دست می‌دهد. یادگیری خیلی کند صورت می‌گیرد. و گاهاً متوجه می‌شوید که مطالب را خیلی زود فراموش می‌کنید. تنها راه عبور از این وضعیت این است که در کار مطالعه و یادگیری خود مداومت داشته باشید. اگر هر روز و روزی فقط ۳۰ تا ۴۵ دقیقه را در ساعت مشخصی به مطالعه اختصاص دهید و در این کار خود مداومت داشته باشید، بعد از مدتی متوجه خواهید شد که تمرکز برای شما خیلی راحت است. در آن ساعت بخصوص به طور خودکار به سمت مطالعه می‌روید و اکنون دیگر مطالعه برای شما یک نوع اعتیاد مثبت است و هم اینکه متوجه خواهید شد که فراموشی برای شما معنای آنچنانی ندارد. و در نهایت اینکه با خواندن یک یا چند صفحه از یک کتاب، مطالب عمیق‌تری را درمی‌یابید. چون تمرکز شما ارتقاء یافته است. همانطور که گفتم کارکرد مغز مانند کارکرد عضلات است پس یادمان باشد که اگر شروع کار سخت است نباید در انجام آن کار از خود تنبلی و ترس نشان دهیم. باید در انجام کار مطالعه مدامت داشته باشیم تا رفته رفته ذهن توانایی خود را بالاتر ببرد.   در این مورد این دو مقاله را هم به شما توصیه می‌کنم: بهترین جا برای کتاب خواندن چرا تمرکز نداریم   و حرف آخر اینکه اگر دوست دارید همیشه اولین نفری باشید که از به روزرسانی‌های سایت مطلع می‌شوید، لطفاً ای‌میل خود را در قسمت زیر وارد کنید. [newsletter] چنانچه مطالب این سایت را مفید می‌دانید، از طریق باکس زیر این مقاله را با دوستان خود به اشتراک بگذارید. از شما ممنونم (عکس از Free Pik)

ادامه مطلب

به تعویق انداختن کارها را با این دو روش ساده درمان کنید

۲۵ آبان ۱۳۹۸
5 دیدگاه

به تعویق انداختن کارها برای همه ما دردی بی درمان شده است. یکی از نشانه‌های به تعویق انداختن کارها این است که می‌خواهیم کاری را از شنبه شروع کنیم. به تعویق انداختن کارها می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. در یک مقاله جداگانه به نام «اهمالکاری» به یک سری از مهم‌ترین دلایل آن پرداخته‌ام. در این نوشته می‌خواهم یکی از مهم‌ترین دلایل به تعویق انداختن کارها و راه نجاتی از آن بپردازم. با من همراه باشید. شنبه روزی که هرگز نخواهد آمد شنبه روز اول هفته است. شاید بشود گفت معروف‌ترین روز هفته هم هست. روزی است که ما همیشه شروع کارهای خود را به آن محول می‌کنیم. شنبه می‌آید و می‌رود و ما باز می‌مانیم با حجم زیادی کار انجام نشده که «از شنبه شروع می‌کنم». امروز یک شنبه دیگر است و شروع دیگری برای هفته‌ای دیگر. همین امروز در هر ساعتی و هر حالتی که هستی، فقط یک کار مهم برای خودت انجام بده.فقط یک کار کوچک. این کار کوچک می‌تواند هر چیزی باشد: این کار کوچک می‌تواند هر چیزی باشد. نوشتن یک صفحه برای پایان‌نامه ارشد. و نوشتن فقط یک صفحه! یا خواندن ۵ صفحه از کتابی که مدت‌هاست روی میزت رها شده است. این کار کوچک می‌تواند زنگ زدن و پیگیری کردن کارهایی باشد که بیشتر از ۵ دقیقه وقت تو را نمی‌گیرد، اما آن‌ها را به تعویق انداخته‌ای. این کار کوچک می‌تواند یک پیاده‌روی باشد. می‌تواند شروع درس اول یک فیلم آموزشی باشد. می‌تواند فرستادن یک ای‌میل زدن تحصیلی یا شغلی باشد و هر روز این ای‌میل زدن را به عقب می‌اندازی. میز کار شلوغ دلیل اصلی به تعویق انداختن کارها یکی از دلایل اصلی به تعویق انداختن کارها همین است که گفتم: میز کار شلوغ. ممکن است بگویید ما اصلاً میز کار نداریم! میز کار یک اصطلاح است. میز کار شلوغ، اتاق شلوغ و .. همه انعکاسی است از ذهن غیر سازمان یافته. ساده‌ترین مثال: چند کانال تلگرامی عضو هستید و مدت‌هاست که آن را حتی باز نکرده‌اید که ببینید آن چند ده یا حتی چند صد پیامی نخوانده چیست؟ تلگرام و کانال‌ها و گروه‌هایی که فقط عضو هستید. سایت‌هایی که روی مرورگر شما باز هستند و شما معلوم نیست کی به آن‌ها سر بزنید. کتابهایی خریده‌اید و معلوم نیست کی باید آن‌ها را بخوانید. فیلم‌های آموزشی و غیرآموزشی که دانلود کرده‌اید و معلوم نیست کی باید آن‌ها را تماشا کنید. کلاس‌هایی که باید ثبت‌نام کنید و الان خیلی وقت است که دارید امروز و فردا می‌کنید. باشگاه ورزشی که هنوز شروع نشده است. ایمیل‌هایی که برای ادامه تحصیل شما مهم هستند و شما آن‌ها را پشت گوش می‌اندازید. این‌ها فقط مثال‌هایی هستند از کارهای مختلفی که حکم میز کار شلوغ را دارند. این را هم اضافه کنم که کارهایی که به تعویق می‌افتند، از قضا، از جنس کارهایی هستند که انجام شدن یا انجام نشدن آن‌ها تأثیر عمیقی روی زندگی ما می‌گذارند. خوب فکر کنید! در مورد عادت‌های سمی که زمان ما را از بین می‌برد، این مقاله را ببینید: اعتیاد به موبایل از زبان آمار کارهایی که به تعویق می‌افتند، از قضا، از …

ادامه مطلب

حرف مفت هزینه دارد

۲۴ آبان ۱۳۹۸
0 دیدگاه

حرف‌های فضا پرکن، حرف‌هایی هستند که فقط فضای سفید کاغذ را پر می‌کنند. این حرف‌ها هیچ معنایی را دربرندارند، بیشتر شبیه شعر هستند تا یک سخت مستدل که دارای مقدمه، بدنه و نتیجه‌گیری باشد. صحبت منطقی و اصولی این ویژگی را دارد که بعد از خواندن آن از نقطه‌ی A به نقطه‌ی B می‌رسی. اما صحبت فضاپرکن تکرار مشتی حرف شاعرانه و پراز شعار است که تو را به هیچ جا نمی‌رساند. مانند سوار چرخ و فلک شدن، هر چقدر هم که در حرکت باشی باز هم در نقطه‌ی آغاز پیاده خواهی شد. Background vector created by dooder – www.freepik.com

ادامه مطلب

۳۰ سال بعد این موقع چه چیزی برایت مهم است؟

۲۴ آبان ۱۳۹۸
0 دیدگاه

۳۰ سال بعد این موقع چه چیزی از امروز را به یاد خواهی آورد چه خواهد بود؟ ۵ سال بعد این موقع چه چیزی از امروز برایت مهم‌ترین چیز خواهد بود؟ یک سال بعد چطور؟ هفته‌ی بعد چطور؟ حالا فردا را تصور کن. مهم‌ترین چیزی که فردا از امروز به یاد خواهی آورد چه خواهد بود؟ هرچه از امروز دورتر شویم مسائلی که برای ما مهم‌تر هستند، کلی‌تر و اساسی‌تر هستند. هر چه به زمان‌های کوتاه‌تر فکر کنیم، همیشه مسائل کم‌اهمیت‌تر و حاشیه‌ای‌تر برای ما مهم خواهند بود. شاید لازم باشد برای داشتن یک برنامه‌ی موفق، از آخر شروع کنیم. دوست داریم سی سال بعد که باشیم و کجا باشیم؟ برای «من» سی سال بعد خود، چه چیزی را مهم‌ترین چیز و اساسی‌ترین فاکتور می‌دانیم؟ بهتر است همیشه روی همان‌ها تمرکز کنیم و مسائل حاشیه‌ای را کنار بگذاریم. این نوشته برگرفته از نوشته امروزی است که ست گودین در وبلاگ خود منتشر کرده است. او برای میلیون‌ها نفر همیشه منبع الهام بوده است. او اینک بیش از سی سال است که هر روز و دقیقاً هر روز وبلاگش را به روز می‌رساند. من هر روز نوشته‌های او را می‌خوانم و هر روز چیز جدیدی یادمی‌گیرم. لینک نوشته‌ی اصلی: “What should we remember?” تا می‌توانی زوائد را بزن در هیچ سطل زباله‌ای را باز نکن تمرکز رمز پیروزی است ما نیازی به توجه دیگران نداریم Business photo created by creativeart – www.freepik.com

ادامه مطلب
سبد خرید
  • سبد خریدتان خالی است.
ورود به سایت
تلگرام